Lamborelle Paul (1871-1943)

(Extrait de Volk en Staat, du 6 mai 1943)

De laatste Mohikanen van de liberale partij te Mechelen, dr. P. Lamborelle, werd ten grave gedragen. Aanvankelijk kamerlid, strandde hij in de wetgevende verkiezing en werd opgevischt door de liberale Senaatsgroep. die hem koöpteerde. De fratsen van de apparenteering brachten hem op 2 April 1939 opnieuw in de Kamer, alwaar hij verscheen als een schim in de nacht.

---

(Extrait des Annales parlementaires de Belgique. Chambre des représentants, séance du 22 septembre 1944. Eloge funèbre prononcé par le président de la Chambre des représentants, en hommage aux députés morts pendant le conflit mondial) Op 1 Mei 1943, overleed Dr Paul Lamborelle, liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Mechelen. De heer Lamborelle werd voor de eerste maal tot Kamerlid verkozen in 1912, en keerde in ons midden terug na de verkiezingen van 1921 en 1939. Van 1925 tot 1936 zetelde hij in den Senaat. De heer Lamborelle heeft zijn voornaamste openbare werkzaamheden gewijd aan het bestuur van de stad Mechelen. Gedurende de bezetting van 1914-1918 was hij daar voorzitter van het Nationaal Comité voor Hulp en Voeding. Zijn deelneming aan onze beraadslagingen hield voornamelijk verband met vraagstukken eigen aan zijn geneeskundig beroep.

---

(Extrait du Face à main, du 30 août 1952)

Le 50ème anniversaire de la section malinoise de la Centrale Générale des Syndicats Libéraux de Belgique, dont le secrétaire est M. Sevenans, échevin de Malines, a été marqué, dimanche, par diverses manifestations. Un monument a été inauguré à la mémoire du Dr Paul Lamborelle, qui fut le premier Président de la S. G. S. L. B., sénateur, député et échevin, et à qui M. Adolphe Van Glabbeke, ancien ministre rendit un solennel hommage.

Un grand cortège, un banquet, la remise de plusieurs drapeaux à d'autres groupements libéraux locaux et, enfin un concert de carillon, suivirent cette pieuse cérémonie.

---

(Notice biographique du site liberasstories :

Liberasstories (consulté le 5 mars 2026)

Paul Lamborelle, Lokeren, 9.7.1871– Mechelen, 1.5.1943

Arts; gemeenteraadslid (1911-1943) en schepen (tijdelijk tijdens Wereldoorlog I, 1933-1939) in Mechelen, volksvertegenwoordiger (1912-1919, 1921-1925, 1939-1943), senator (1925-1929, 1932); voorzitter Nationale Centrale der Liberale Vakbonden van België (1920-1942).

Lamborelle is tijdens zijn studies geneeskunde aan de Gentse universiteit actief in de Société Générale des Etudiants Libéraux, de studentenorganisatie waaruit later het Liberaal Vlaams Studentenverbond ontstaat. Hij speelt als sociaalvoelend arts al snel een rol in de liberale werkliedenbeweging.

In de Mechelse politiek is hij actief als gemeenteraadslid van 1911 tot aan zijn overlijden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog is hij tijdelijk schepen. In 1912 wordt hij tot volksvertegenwoordiger verkozen voor Mechelen. Hij zetelt in de Kamer tussen 1912 en 1919, tussen 1921 en 1925 en van 1939 tot 1943. Hij wordt tweemaal senator, in 1925 en in 1932.

Als liberaal politicus heeft Lamborelle aandacht voor de Vlaamse verzuchtingen. In het parlement is hij een van de spreekbuizen van het Liberaal Vlaams Verbond. In 1922 stemt hij als een van de zes Vlaamse liberale Kamerleden voor de gedeeltelijke vernederlandsing van de Gentse universiteit.

Na de Eerste Wereldoorlog leidt hij samen met Edouard Pecher een centraliseringscampagne met als doel de ‘liberale sociale werken’ (mutualiteiten en vakbonden) van nationale overkoepelende organisaties te voorzien. Lamborelle is de voorzitter van het congres van de Liberale Sociale Werken in mei 1920. Het resultaat is de oprichting van de Nationale Centrale der Liberale Vakbonden. Hij blijft voorzitter van de centrale tot 1942.

Hij overlijdt te Mechelen op 1 mei 1943.