Goethals Emile (1854-1932)

(Extrait du Handelsblad, du 13 mars 1932)

Te Meulebeke is Woensdag overleden M. Emiel Goethals, burgemeester van Meulebeke van 1885 tot 1920, geboren te Yper den 11 October 1854, gewezen provincieraadsheer, gewezen volksvertegenwoordiger, Commandeur in de Orde van den H. Gregorius den Groote, Officier in de Leopoldsorde en vereerd met verscheidene andere eereteekens. Donderdag hebben in de kerk van Meulebeke de lijkplechtigheden plaats.

---

(Emile Goethals, sur le site de l'Erfgoeddag (consulté le 21 février 2026)

Emile Goethals (1854-1932) was een legendarische burgemeester en een boeiende figuur in de geschiedenis van Meulebeke. Op zondag 27 april brengt heemkring Mulenbeca zijn erfgoed tot leven met een tentoonstelling, een rijk geïllustreerd boek en gidsbeurten. Ontdek de oude dorpspolitiek, de verdwenen brouwerij en de sociale spanningen van zijn tijd.

Wie was Emile Goethals ?

Emile Goethals, afkomstig uit een molenaarsfamilie in Meulebeke, werd in 1888 burgemeester na de dood van Prudent Plettinck. Hij leidde met succes de familiebrouwerij ‘Le Damier’ Goethals-Mertens op de hoek van Meulebeke Plaats en de huidige Mouterijstraat, breidde uit met een mouterij en verbeterde de productie door innovatieve investeringen.

Naast een succesvol ondernemer was Goethals ook politiek actief. Hij richtte een ziekenkas en spaargilde op en zorgde voor de orde in de gemeente. Tijdens de Duitse bezetting van 1914 bleef hij burgemeester, wat hem voor moeilijke keuzes stelde. Na de oorlog trad hij af, maar bleef werkzaam in de gemeentelijke administratie.

In 1927 vierde hij samen met zijn echtgenote Mathilde zijn gouden jubileum, een uitzonderlijke gebeurtenis in die tijd. Goethals overleed in 1932. In het centrum van Meulebeke herinneren de Goethalsplaats, de Mouterijstraat en zijn imposante grafmonument op de gemeentelijke begraafplaats aan zijn nalatenschap. Aan de voet van de toren van de Sint-Amanduskerk ligt een steen met zijn naam erop, die werd ingemetseld tijdens de eerstesteenlegging in 1896.

---

BOVENS H., Emile Goethals, sur le site de l'inventaris onroerenderfgoed, (consulté le 21 février 2026)

Emile Goethals behaalde in 1908 het diploma van ingenieur-architect aan de universiteit van Leuven en liep stage bij zijn vader, Jules Goethals (1855-1918). Hij huwde in 1911 met Maria Josepha Anna Cornelia Goemans uit Westmeerbeek. In 1918 volgde Goethals Vincent Lenertz (1864-1914) op in het atelier van de ‘grafische werken’ aan de Speciale Scholen voor Ingenieurs van de K.U.Leuven. Goethals was van 1930 tot 1951 hoogleraar in architecturale en stedenbouwkundige compositie, burgerlijke architectuur en bouwwetgeving. Goethals’ oeuvre, dat alle soorten opdrachten omvat, illustreert de principes die hij in zijn colleges uiteenzette als voorstander van een structurele aanwending van beton - getuige meerdere uitgaven daarover - maar gekant tegen avant-gardevernieuwingen zoals het Corbusiaanse plan libre of het zichtbare beton. Naast het Instituut voor Lichamelijke Opvoeding ontwierp Goethals voor de K.U.Leuven ook nog de Speciale Scholen voor Ingenieurs (cf. Thermotechnisch Instituut) en het Instituut voor Scheikunde (ontwerp 1949, ingewijd 1956).

Andere van zijn realisaties zijn onder meer een nu tot winkel omgevormd bankgebouw op de Bondgenotenlaan in Leuven (1922), de westelijke vleugel van de Abdij Keizersberg in Leuven (1927), de sokkel van het standbeeld van André Dumont op het Hogeschoolplein in Leuven (s.d.), een kasteeltje in neo-Vlaamse-Renaissancestijl in Westerlo (1928), en de Heilig Hartkerk met betonnen koepel in Antwerpen (1928-1930).